Για την Τρίτη 14 Οκτωβρίου έχει κηρυχθεί Απεργία από Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες.
Η Απεργία κηρύχθηκε ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου για τα εργασιακά. Η βασική επιδίωξη της νεοφιλελεύθερης Κυβέρνησης της ΝΔ είναι να επιβάλλει ως μοναδική διέξοδο για τον εργαζόμενο τις πολλές και εντατικές ώρες εργασίας προκειμένου να αυξήσει τον μισθό του.
Πρόκειται για ένα ακόμα νομοσχέδιο που έρχεται σε αντίθεση με την πραγματική ανάγκη να αμειβόμαστε με ικανοποιητικό μισθό από μία σταθερή εργασία.
Η θέση της ΕΝΕΡ είναι να διαμορφωθεί από το εργατικό κίνημα πλαίσιο αιτημάτων που θα αντιπαρατίθεται με την ουσία του νομοσχεδίου αλλά και της Κυβερνητικής πολιτικής: Δηλαδή πλαίσιο αιτημάτων για σταθερή εργασία και κατοχύρωση αυξήσεων και Συλλογικών Συμβάσεων.
Η αλλοπρόσαλλη κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα
Παρά την ικανοποιητική συμμετοχή στην Απεργία της 1ης Οκτωβρίου το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τις αντιφάσεις του.
- Η ΓΣΕΕ δεν πήρε απόφαση για Απεργία.
- Η Απεργία που κηρύχθηκε από Εργατικά Κέντρα ανακοινώθηκε μόλις 2 εργάσιμες ημέρες πριν την πραγματοποίηση της δυσκολεύοντας την ενημέρωση των εργαζομένων.
- Στον Κλάδο της Ιδιωτικής Υγείας η (ψευδό) Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας δεν πήρε καμία Απόφαση, δεν έχει βγάλει ούτε ανακοίνωση, σαν να μην συμβαίνει τίποτα (τουλάχιστον μέχρι την τελευταία ημέρα). Έχει σημασία να τονιστεί η αντιφατική στάση των παρατάξεων ΠΑΜΕ και ΕΜΕΙΣ/ΑΡΚΙ που στην ΓΣΕΕ καταγγέλλουν, στα Εργατικά Κέντρα ψηφίζουν Απεργία και στην ΟΣΝΙΕ δεν λένε τίποτα.
Όλη η παραπάνω αλλοπρόσαλλή κατάσταση που περιγράφουμε τελικά βολεύει την Κυβέρνηση και τους σχεδιασμούς της.
ΕΝΕΡ: Απεργία για τους εργαζόμενους – για πραγματική διεκδίκηση
Η ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ επειδή δεν έχει δεσμεύσεις και εξαρτήσεις μπορεί να αποτυπώνει την πραγματικότητα όπως είναι χωρίς βαρύγδουπες εκφράσεις.
Η Απεργία πρέπει να πάψει να αποτελεί αντικείμενο ανταγωνισμού των παρατάξεων αλλά να γίνει πραγματικό όπλο του εργαζόμενου στην διεκδίκηση της εργασιακής κατάστασης που δικαιούται.
Πρέπει να γίνεται με τρόπο που να διευκολύνεται και όχι να εμποδίζεται η συμμετοχή του εργαζόμενου.
Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου, παίρνουμε μέρος στις κατά τόπους συγκεντρώσεις, αγωνιζόμαστε για Κλαδική Σύμβαση με αυξήσεις στους μισθούς και σταθερή εργασία, διεκδικούμε συνδικαλιστικό κίνημα που να αντιστοιχεί στις απαιτήσεις των εργαζομένων.
